نازنين سراجي wrote @ می 19, 2008 at 3:19 ق.ظ

با روش هاي فرسوده ، مسايل نو را نمي شود حل كرد ؛
عادت ، بزرگترين مانع ، در برابر خلاقيت و نوآوري است .
عادت و عبادت را ، در يك جا نمي توان جمع كرد ….
اگر كه گفته اند :
” نماز ، معراج مؤمن است ” ؛ معنايش اينست كه هر بار ، يك پله بروي بالاتر ….
وگرنه ، معراج كه درجازدن نيست !

  نازنين سراجي wrote @ می 19, 2008 at 2:35 ب.ظ

دكتر ارباسي گرامي :
من كليت عادت در اصول زندگي رو قبول دارم ، يعني قبول دارم كه مثلا الگوي زندگي من بايد الگوي موفقيت و پيشرفت باشه اما هرگز موافق نيستم كه هميشه از يك روش به موفقيت برسم…
عادت در لغت به معناي ” عمل اكتسابي يا آموخته شده است كه به طور منظم و بدون كمترين كنترل ارادي تكرار مي شود ”
و احساس مي كنم نه ” تكرار ” مطلوبه در هيچ شكلي و نه ” بي ارادگي ” ….اگرچه كه مي دونم منظور شما اين نيست اما اغلب واژه ي عادت ، اراده رو از انسان سلب مي كنه و اينه كه آزارم ميده !
از توجه شما سپاسگذارم….!

  نازنين سراجي wrote @ می 21, 2008 at 3:40 ب.ظ

بر بلنداي تمامي تفكرات مثبت گراي خويش محكم بايست و با چشماني سرشار از كنجكاوي و محبت به دريا نگاه كن هر آنچه در خود مي جويي را در گستره پر تلاطم دريا خواهي يافت، موسيقاي عاشقانه دريا ، چه در آرامش زيبايش و چه در امواج سهمگين به ظاهر ويرانگرش – به دريا نگاه كن تا تمامي احساس مثبت انديشي و مثبت گرايي را يكجا در پهنه آبي و زيباي دريا بيابي؛ تو چون خوب به آن آبي آرام بنگري خواهي ديد ،غرور را ، آرامش را ، تفكر ، تلاطم ، اعتماد به نفس ، برتري و رجحان بي حد و حصر ، قدرت – قدرتي كه در لابلاي امواج دريا نهفته است- همان قدرتي است كه همواره در تو جريان دارد همان قدرتي كه تو را قادر به انجام هر ناممكن مي نمايد . و تو همچنان به دريا نگاه كن مي بيني ؟

او هر چه دارد از خويشتن خويش دارد آرامش را، موج پر قدرت را، و هر آنچه كه مي خواهد داشته باشد از خود دارد او آنقدر به توان خويش پايبند است كه با دستان مهربان و با محبت خويش موجي مي سازد سركش، جسور اما؛ از جنس خويش.

  نازنين سراجي wrote @ می 22, 2008 at 12:46 ب.ظ

زندگی را باور کن همانگونه که هست

با همه دردها و رنجهایش

با همه شادیها و غمهایش

با همه سختیها و پیروزی ها یش

با همه دلفریبی هایش باهمه شکستها و پیروزی هایش

و با همه خاطرات تلخی ها و شیرینی هایش

و زندگی را دوست بدار به سرنوشت ارزش بده

د رتمام مراحل زندگی امیدوار باش

هر روز را با امید و ایمان به خدا

و فردا ئی بهتر به شب بر سان

اینگونه باش تا زندگی برایت سهل تر و زیبا تر شود

یقین داشته باش

که از دید خداوند پنهان نخواهی ماند

  ناشناس wrote @ می 22, 2008 at 11:00 ب.ظ

از این چهار خط این برداشت میشه که منشا درو کردن یکه سرنوشت خوب ، داشتن یک فکر خوبه و بالعکس .
شما اگر خوب فکر کنید ، راه کاشتن و درو کردن بسیار هموار میشه . پس زیبا فکر کنید.

  شکسته ساز(کیوان) wrote @ می 25, 2008 at 9:25 ق.ظ

درود.
و آنگاه که پس از این کاشت و برداشتها سرنوشت ما را درو می کند چه باید کرد؟آیا می توان دست داس زمانه را برید؟
تنها می توان پذیرفت و این پذیرش زمانی آسانتر است که راستی های زندگی را نیز پذیرا باشیم.
پیروز باشی.
درباره ی نوشته های پیشینت دیدگاهم رو در بخش خودش می نویسم که پراکندگی نشه از دیرکردی که داشتم پوزش می خوام

  نازنين سراجي wrote @ می 26, 2008 at 12:07 ب.ظ

رنج هايم را با آغوش باز مي پذيرم ، زيرا اكنون ، وقتي به خود مي نگرم ، در مي يابم ، رنج هايم بودند كه لذت شادي را به من چشاندند. به خاطرم مي آيد كه زير فشار كمرشكن همين رنج ها بود كه آموختم من مسوول زندگي خويشتنم .

مسووليت پذيري را در رنج آموختم و اكنون بزرگ ترين كمكم به تو كه اين چنين در رنجي ، اين است كه كمكت كنم تا خود مسايل زندگي ات را حل كني….

اكنون كه به دستاوردهاي اين چند سال زندگي ام مي نگرم ، با خود مي گويم : كه بسياري از آنها را مديون همين رنج ها هستم ، چرا كه از دل اين رنج ها ، تجاربي به دست آوردم كه پشتوانه ي اعتماد به نفسم شدند

  نازنين سراجي wrote @ می 26, 2008 at 12:15 ب.ظ

انساني كه به موفقيت مي رسد ديدگان خود را به موفقيت دوخته است اگر عزم او بر صخره ي استوار حقيقت و صداقت بنا شده باشد پايدار مي ماند…………فلورانس اسكاول شين….!

  دکتر ارباسی wrote @ می 27, 2008 at 5:32 ب.ظ

لطف دارید

  سید حسینی wrote @ می 29, 2008 at 5:20 ق.ظ

نمی توانم لذت مطالعه ی مطالبت را از دست بدهم . تو را لینک می کنم .

  نازنین سراجی wrote @ می 30, 2008 at 2:42 ب.ظ

سخنان اوشو – كتاب يك فنجان چاي :
______________________

معبد خداوند فقط به روی

دلی شاد و آواز خوان و رقصان باز است .

دل گرفته را به این معبد راهی نیست ،

پس ، از اندوه اجتناب کن.

دل خود را از همه رنگ ها سرشار کن

درخشان و رنگارنگ مثل یک طاووس-

و برای این { دلشادی و آواز و رقص } به دنبال دلیلی نباش .

کسی که برای شادی دلیلی می جوید ، شاد نخواهد بود .

{چون شاخ تر به رقص آ } و نغمه ساز کن-

نه برای دیگران ،

نه به خاطر چیزی ،

برقص ، فقط به خاطر رقص ؛

بخوان ، فقط برای آواز ؛

آن گاه سرتا پای زندگی ات ملکوتی می شود ،

و فقط در این حالت است که همه چیز رنگ نیایش به خود می گیرد .

این گونه زیستن ، آزاد بودن است

—

آرزومند سعادت نباش

زیرا نفس همین آرزو ، مانعی بر سر راه است .

زندگی ات را به آرزو زنجیر نکن

و به هیچ هدفی چشم ندوز.

آزاد زندگی کن !

لحظه به لحظه زندگی کن !

و از چیزی نترس ، از ترس هم ازاد شو ،

زیرا چیزی برای از دست دادن نداریم –

چیزی هم بدست نمی آوریم ،

- و وقتی این را بفهمی ،

کمال زندگی ات تحقق می یابد ،

اما هیچ گاه مثل گدا به دروازه های زندگی نزدیک نشو ،

هیچ وقت گدایی نکن ،

زیرا دروازه های زندگی هرگز به روی گداها باز نمی شوند!

  younos wrote @ نوامبر 28, 2008 at 4:38 ب.ظ

salam doste azizam man ensani shad bodam
ham aknon ezdevaj kardam va shoghlam vadar karde ke dor az ham zendgy konim dar yek keshvare dige ma asheghe hamdige hastim vaghean in dory va deltangy mano afsorde karde namidonam chekar konam be nazare shoma baray farar az in ghorbato ranjo deltangy bayd az shoghlam sarfe nazar konam ya to fekre kare jadido behtary basham ke betonam dar kenare hamsaram basham vaghean in deltangy az hamsaram inghadr mano afsorde karde ke roz berooz az faliyathay rozaneam kaste mishe bavar konid mimiram khahesh mikonam rahnamyiam konid chekar konam daram pir misham