امروز، با توجه به نحوه تربيت فرزندان در خانواده و جامعه، افراد تا حد زيادي به سمت وابستگي‌هاي عاطفي و مادي سوق داده مي‌شوند

 و حاصل چنين مسائلي تنها اين است كه افراد در بزرگسالي، به هنگام مقابله با مشكلات، احساس ضعف مي‌كنند و براي به دست آوردن آرامش خود به راه‌هاي نامناسب كشيده مي‌شوند كه نتيجه آن تنها آرامشي دروغين و لحظه‌اي است.

در كمتر از 50 سال پيش، در بعضي از شهرهاي كشور خودمان حتي شاهد قضيه پذيرايي مهمانان با ترياك بوديم.  بالطبع اين گونه مسائل بي‌‌تأثير در بروز و گسترش اين پديده زيان‌بار اجتماعي نبوده است زيرا جوانان و نوجوانان گمان مي‌كردند كه استفاده از ترياك تا چه حد طبيعي است كه در مهماني‌‌ها نيز وجود دارد.

 به واقع، ترياك و سيگار را مسكني براي رهايي از غم از دست دادن آن عزيز مي‌دانستند كه بعدها به يك وسيله پذيرايي نيز مبدل شد.

فشارهاي زندگي خود به چندين دسته تقسيم مي‌شود كه از بين آنها مي‌توان به موارد زير اشاره كرد: بيكاري، شكست در ازدواج، ورشكست شدن، مرگ يكي از نزديكان،…

يكي ديگر از مواردي كه به وفور در قشر آسيب‌پذير جامعه مي‌بينيم اعتياد مرد خانه به خاطر فشارهاي واردشده از جانب همسر و فرزندانش است. يكي از اين مردان در مصاحبه با مجله‌اي مي‌گفت:

«من كارمند بودم و زندگي‌اي معمولي داشتم و دخل و خرجمان با سه بچه، با هم جور بود ولي با همه اينها بعد از تولد دو سالگي بچه سوممان، زنم بناي ناسازگاري گذاشت.

مقايسه كردن‌هايش شروع  شد كه فلاني اين چيز را براي خانه‌اش خريده، چرا ما نداريم  و يا آقاي… براي همسرش ماشين گرفته چرا تو نمي‌گيري و… خلاصه تمام زندگي ما به جنگ اعصاب مي‌گذاشت. كم كم، من كه هر شب با عشق به خانه مي‌آمدم. از خانه فراري شدم. اوايل اضافه كاري مي‌ايستادم ولي بعد ديدم كه اضافه كاري من هم كمكي به درخواست‌هاي زنم نمي‌كند بلكه توقع او را بالاتر مي‌برد. براي همين به خودم گفتم: «چرا الكي خودت را اذيت مي‌كني؟».

 از آن موقع به بعد، دور هم جمع شدن‌هاي بعد از اداره در منزل يكي از دوستان باب شد… هر شب ديرتر از قبل به منزل مي‌رفتم چون هيچ چيز و هيچ كس جز اون سه تا بچه معصوم، منو به خونه نمي‌كشوند… فقط دعوا، فقط درگيري… اوضاع من از همه دوستانم بدتر بود چون هيچ كدوم از اونها  مشكلات زندگي منو نداشتند.

 اوايل سعي كردم كه زنم نفهمد ولي بعد حجب و حيا را گذاشتم كنار… گوي سبقت را از دوستانم ربودم و به يك هروئيني مبدل شدم! اوضاع جوري شد كه خود اونها هم ديگه رغبت نمي‌كردند با من دوستي كنند. از كار اخراجم كردند، صاحبخانه جوابمون كرد، زنم طلاق گرفت… سه بار ترك كردم ولي با اين اوضاع آشفته كار، دوباره به سراغش برگشتم؛ كاش زنم با من و زندگيمون اين طوري برخورد نمي‌كرد، كاش…»

يكي از موارد بسيار مهم كه در اين ايام به شدت ذهن جوانان در شرف ازدواج  ما را به خود مشغول كرده است،همين مسأله مي‌باشد. چه تضميني است كه همسر من دچار اين وضعيت نشود؟ مسأله مهم ديگر دسترسي آسان به مواد مخدر است كه امروزه روز به صورت انواع  و اقسام قرص‌ها در سطح شهر به فروش مي‌رسد و بسي مايه شرمساري است كه چگونه اين مواد، چنين سهل و آسان در دسترس جوانان قرار مي‌گيرد!

 زماني بود كه  والدين مي‌توانستند از جاي سوزن هروئين روي دست فرزندانشان تا حدي به اعتياد آنها پي ببرند ولي حالا چه؟  تنها راه  چاره آزمايش است! و چهره‌هاي منگ و گاهي نيز هيجان زده از مصرف اين قرص‌ها! مورد ديگر استفاده دختران از مواد مخدر پا به پاي پسران است. دختراني كه خود فردا مادراني معتاد خواهند بود! به راستي راه چاره چيست؟ همه اين موارد گفته شد ولي تا فكري به حال اين قضيه نگردد، هر روز فشار زندگي عده‌اي را به كام اعتياد خواهد كشيد.

يكي از بهترين و مؤثرترين كارهايي كه مي‌توان انجام داد، بالا بردن روحيه مقاومت و مبارزه با مشكلات زندگي در دانش‌آموزان است… چه خوب مي‌شود  اگر ساعت درسي‌اي را به  اين قضيه اختصاص دهيم و با خواندن مطالب كوتاه از مقاومت و اراده افراد در مبارزه با مشكلات زندگي و نظرخواهي از خود دانش‌آموزان، آنها را با اين گونه افراد و شيوه زندگيشان آشنا كنيم تا شايد در روزگاري كه مشغول دست و پنجه نرم كردن با مشكلات هستند ضمير ناخودآگاهشان به ياري آنها بشتابد و تقويت‌كننده اراده آنها شود.

همچنين دادن موضوعات انشا به شاگردان در اين زمينه درباره پيدا كردن راه حل‌هاي مناسب براي اين قبيل مشكلات، كمك بسيار زيادي به رشد ذهني و عكس‌العمل درست و به موقع آنها در قبال اين مشكلات در آينده خواهد داشت.

در ضمن، براي كاهش اعتياد ناشي از فشارهاي زندگي، بايد از كودكي با فرزندانمان كار كنيم تا در بزرگسالي، ترس از ناشناخته‌ها آنها را تشويق به فرورفتن در ابرهاي آرامش‌زايي خيالي اعتياد نكند.

ندا نصيري